Historia magistra

vitae est.

Kiedy tak uczę się regularnie historii (co mi się zdarza pierwszy raz w życiu...) stwierdzam, że do tej pory żyłam w błogiej nieświadomości ILE RZECZY DZIAŁO SIĘ NA ŚWIECIE.

Niesamowicie dużo! <nigdy bym nie przypuszczała, a Ty?>

To jest nawet bardzo ciekawe. Zadziwiające, ale jest ciekawe. I przydatne, warto w sumie coś wiedzieć o tych wszystkich państwach i narodach. Coraz bardziej przekonuję więc sama siebie o wartości humana. Jak sama w nią uwierzę, to może przekonam też innych? Ale póki co ta druga czynność idzie mi miernie -.-

Co nie zmienia faktu, że historia rozwija się dobrze! Na pewno ta moja historia jest bardzo pozytywna. Tymczasem wracam do Grecji w 1826 roku! <też się kończy dobrze, ale są pewne straty>
*****************************************

<do matury muszę zdążyć wrócić do współczesności>

Palące policzki, zmrożone dłonie

Okropne uczucie. To jest zdecydowanie okropne uczucie. Rozognione policzki pieką jakby samoistnie stawały się ogniskiem. Zmrożone palce nie są wyczuwalne przez klawiaturę w telefonie. A świat ogranicza się do czekania, ze wzrokiem utkwionym w ekran. A sercem nad przepaścią.

Poda rękę czy przydepnie butem?
Uratuje czy zepchnie?

JAK PODAĆ RĘKĘ SERCU?

To nie są rozważania, które prowadzi człowiek w normalnym stanie.

Nie umiem, nie umiem skupić się na tym, co było, kiedy wszystko we mnie zastanawia się nad tym, co będzie. I boję się, że będą jeszcze bardziej strome przepaście. Jeszcze mniej dostrzegalne. Bardziej zaskakujące.

Potrzebuję UBEZPIECZENIA.
Liny.
Ktoś coś?

Walczę ze sobą w Rewolucji Francuskiej

Czy kiedy ktoś, zapewne całkiem nieumyślnie, parafrazuje Twoje słowa (ale tak totalnie, totalnie parafrazuje, bo Twoje słowa były w pewien sposób ORYGINALNE) to sądzisz, że to jest przypadek?

Czy w ogóle ISTNIEJĄ przypadki?

Chyba nie. Ale co to ma znaczyć?

Kiedy potrafisz latać

Walkin' gets too boring
When you've learned how to fly

Shakira - Gypsy: http://youtu.be/_3-GiVIE8gc

Jednak czasami warto zaryzykować. Poważnie. Spróbujcie, zwłaszcza wtedy, kiedy wydaje się to najbardziej irracjonalne.

I prosić warto, bo, jak pisze Barańczak: ON JEST.

Dobranoc

Karuzela

Kiedy trzeba podjąć najważniejsze decyzje, pojawia się nagle multum dróg alternatywnych. Coś, o czym nie myślało się poważnie jeszcze miesiąc temu (sierpień, taki miesiąc istniał?) nagle staje się wyjątkowo interesujące.

A wszystko jest bardziej interesujące od tego, co konieczne. Taka sytuacja.

Najciekawiej jest zawsze nocą. Kiedy podręcznik leży spokojnie obok łóżka, światło jest zgaszone, kot śpi w pudełku a ja oszukuję siebie, że zasypiam. Nie zasypiam. Myślę. WYmyślam. WYobrażam. WYtwarzam nowe historie. WYwieram wpływ na samą siebie. Wiem już, co zrobię jutro.
PS. Nigdy jutro tego nie robię :P

Zbliża się czas na myślenie.

Karuzela to motyw zakorzeniony w kulturze. Oznacza głównie beztroskę, zabawę, szaleńczy wir radości bez zauważenia tego, co obok karuzeli. Negatywny motyw.
Z całym szacunkiem do krytyków literackich, ale taka interpretacja jest wyjątkowo powierzchowna. Nie wziął nikt pod uwagę, że niektórym na karuzeli robi się po prostu niedobrze?

To dopiero początek

"Czasem trzeba z życia zniknąć żeby żyć
czasem siebie w głąb przeniknąć żeby żyć "
Nie ma nic, Golec uOrkiestra

Znikać z życia w internety czy z internetów w życie?